Knut liten han sala sin gangare grå.
– Iselilja –
Så rir han sæ tel Sylvelins gård.
– Så såre sørga Sylvelin for lisle Knut i løyndom. –
Han pekka på dørra med fengran så små.
– Iselilja –
Å stå opp Sylvelin, skyv slåen i frå.
– Så såre sørga Sylvelin for lisle Knut i løyndom. –
Å Sylvelin tar på sæ stakken blå.
– Iselilja –
Så skøyv ho alle slåen både te og ifrå.
– Så såre sørga Sylvelin for lisle Knut i løyndom. –
Her sett du kongen og drekk mjød og vin.
– Iselilja –
Mens Knut liten han sov hos dattra di.
– Så såre sørga Sylvelin for lisle Knut i løyndom. –
Kongen han ropa over sin gård:
– Iselilja –
Kle dokk mine hovmenn, i brynjunne blå.
– Så såre sørga Sylvelin for lisle Knut i løyndom. –
Dæm banka på dørra med glavin og spyd:
– Iselilja –
E du inne Knut liten du kjæm hær ut.
– Så såre sørga Sylvelin for lisle Knut i løyndom. –
Knut liten han ut gjennom dørra sprang.
– Iselilja –
Han rødda den veien som førr va så trang.
– Så såre sørga Sylvelin for lisle Knut i løyndom. –
Knut liten han reste med bloete kniv.
– Iselilja –
Hadd du ikkje vorre Kongen, det har kosta dett liv.
– Så såre sørga Sylvelin for lisle Knut i løyndom. –
Knut liten æ ber dæ, lægg ned din kniv.
– Iselilja –
Æ gjer dæ Sylvelin, det vene viv.
– Så såre sørga Sylvelin for lisle Knut i løyndom. –